"οι λίγες φορές που είχαμε βρεθεί, έμοιαζαν άπειρες, γιατί ήταν αληθινές, όπως συχνά οι πολλές ισοδυναμούν με καμία. Το νιώθω καλά ότι δε θα ξεφύγω ποτέ από σένα κ ούτε στα αλήθεια το θέλω. Μια κλωστή αγάπης μυστική κ αόρατη μας κρατάει δεμένους ακόμα, μαζί με τ ανικανοποίητο απο μια σχέση που δεν ολοκληρώθηκε..Κόπηκε απότομα, όπως κόβεται ξαφνικά ένας δρόμος από κατολίσθηση κ γίνεται δρόμος αδιάβατος.. Έμεινες από την άλλη μεριά και δεν ζήσαμε τα ομορφότερα..για να έχουμε κάποιον ασίγαστο πόθο και ένα γιατί για την υπόλοιπη ζωή μας.."
χριστακόπουλος δημήτρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου