
"οι λίγες φορές που είχαμε βρεθεί, έμοιαζαν άπειρες, γιατί ήταν αληθινές, όπως συχνά οι πολλές ισοδυναμούν με καμία. Το νιώθω καλά ότι δε θα ξεφύγω ποτέ από σένα κ ούτε στα αλήθεια το θέλω. Μια κλωστή αγάπης μυστική κ αόρατη μας κρατάει δεμένους ακόμα, μαζί με τ ανικανοποίητο απο μια σχέση που δεν ολοκληρώθηκε..Κόπηκε απότομα, όπως κόβεται ξαφνικά ένας δρόμος από κατολίσθηση κ γίνεται δρόμος αδιάβατος.. Έμεινες από την άλλη μεριά και δεν ζήσαμε τα ομορφότερα..για να έχουμε κάποιον ασίγαστο πόθο και ένα γιατί για την υπόλοιπη ζωή μας.."
χριστακόπουλος δημήτρης

