μετα μου λες...

και μου λες, να μην πιστευω στη μοιρα... δεν ειναι περιστατικο... ειναι τα παντα॥ ειναι κα8ε περιστατικο...
μετα απο ६ χρονια ξανασυναντιομαστε για να ερωτευτουμε? ποιος ξέρει... 8α δειξει... παντως οτι και να λέμε τιποτα δεν ειναι τυχαιο... μα τιποτα...

πιστευεις τελικα στη μοιρα?

όταν σε γνώρισα... όταν σε είδα για πρώτη φορά.. πίστεψα πως ήταν μοιράιο.. λες και όλα είχαν συνομωτήσει για να σε συναντήσω.. το μέρος.. η ώρα.. η αφορμή .. όλα, για κάποιον ανεξήγητο λόγο απλά είχαν συνδιαστεί καταλληλα .. ποτέ δεν κατάλαβα αν ήταν μοίρα η απλά τύχη.. μια απλή γνωριμία ? ή ένα παιγνιδι μιας ανωτερης δυναμης.. ποτέ δεν έμα8α και ποτέ δεν 8α μά8ω..
δεν ξέρω αν τελικά πιστευω στη μοίρα.. και κατα πόσο καθορίζει τη ζωή μας..
όπως και να χει.. θέλω να σε ξαναδώ..

βαρέθηκα...
δεν κάνω πλάκα... εσένα που δεν ξέρεις τι θέλεις .. εμένα που θέλω εσένα..
πραγματικά βαρέθηκα...
βαρέθηκα να παίζω το παιγνιδάκι σου..απλά για να περνάς εσύ καλά.
δεν τα βάζω μαζί σου.. με μένα τα χω που συνεχίζω εκεί.. ενώ βλέπω.. ενώ ξέρω...
συνεχίζω να συμμετέχω στο παιγνίδι σου.. κι ας ξέρω πως σίγουρα θα χάσω..
μου λες γιατι? απλα γιατί???

"EKΘΥΜΟΣ ΕΡΩΣ"

"οι λίγες φορές που είχαμε βρεθεί, έμοιαζαν άπειρες, γιατί ήταν αληθινές, όπως συχνά οι πολλές ισοδυναμούν με καμία. Το νιώθω καλά ότι δε θα ξεφύγω ποτέ από σένα κ ούτε στα αλήθεια το θέλω. Μια κλωστή αγάπης μυστική κ αόρατη μας κρατάει δεμένους ακόμα, μαζί με τ ανικανοποίητο απο μια σχέση που δεν ολοκληρώθηκε..Κόπηκε απότομα, όπως κόβεται ξαφνικά ένας δρόμος από κατολίσθηση κ γίνεται δρόμος αδιάβατος.. Έμεινες από την άλλη μεριά και δεν ζήσαμε τα ομορφότερα..για να έχουμε κάποιον ασίγαστο πόθο και ένα γιατί για την υπόλοιπη ζωή μας.."
χριστακόπουλος δημήτρης

ΑΛΛΟΚΟΤΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ? Η ΑΠΛΑ ΤΥΦΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

Τις περισσότερες φορές στην ζωή μας ερωτευόμαστε δίχως λογική.. ερωτευόμαστε το άγνωστο.. αυτό που μας γοητεύει κ μας παροτρύνει με έναν ιδιαίτερο τρόπο να εξερευνήσουμε κ να το κάνουμε δικό μας.. Σ αυτήν όμως την περιπλάνηση μας..κάτι στέκεται εμπόδιο.. ο χαρακτήρας του άλλου.. ο αλλόκοτος χαρακτήρας..
προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε συμπεριφορές.. να εξηγήσουμε αντιδράσεις.. να δικαιολογήσουμε παραλογες πράξεις.. όμως στην ουσία αδιαφορούμε για το σημαντικότερο.. την φύση του ανθρωπου.. η οποία οτι κ αν γίνει δεν αλλάζει.!
οι άνθρωποι δεν αλλάζουν! κ είναι μάταιο να νομίζεις πως ο παράξενος άνθρωπος 8α αλλάξει κ ξαφνικά θα αποκτήσει την πλέον φυσιολογική συμπεριφορά..
είναι ο έρωτας που τα κάνει όλα πιο όμορφα.. πιο αρεστά.. στην πραγματικότητα, άσχημες συμπεριφορές δείχνουν απο την αρχή τι πρόκειται να επακολουθήσει..
ερωτευόμαστε και δεν βλέπουμε..
κ όταν περναει ο καιρός και συνειδητοποιούμε, απογοητευόμαστε..
στο χέρι μας είναι να δεχτούμε, να ανεχτόυμε, να πονέσουμε κ να πληγωθούμε..
είμαστε οι επιλογές μας.. κ μ αυτές πρέπει να πορευόμαστε..
ειτε καλές είτε κακές..(ασε που ποιος ορίζει το καλό και τ κακό)
σημασία έχει να κάνουμε ότι αισ8ανόμαστε... απλά λιγότερα τυφλά..

θυμάσαι?? "που 8α ήθελες να είσαι αυτήν την στιγμή..?" "φοβάσαι?"

ΛΑΘΟΣ ΠΕΡΙΟΔΟΣ? Η ΛΑΘΟΣ ΓΕΝΙΚΑ?

Πάντα αναρωτιόμουν τι πονάει πιο πολύ.. η απάρριψη σου? η η αδιαφορία σου? ποτέ δεν έμαθα.. βλέπεις όσες φορές κ αν έκανα το ίδιο λάθος μαζί σου.. πάντα στα ίδια γιατί και στα ίδια κρίμα κατέληγα.. πριν λίγο καιρό γύρισες κ είπες "λάθος περίοδος.."

ίσως να μην έφταιγε ποτέ η περιοδος... ίσως κάναμε λάθος απ την αρχή...
κάποια πράγματα.. είναι γραφτό να μην γίνουν... όσο κ αν θέλουμε.. όσο κ αν προσπαθούμε.. απλά δεν συμβαίνουν... δεν είναι γραφτό να συμβούν.. δεν θέλω να προσπαθω για το ακατορθώτο.. κουράστηκα να προσπαθώ για το μοιραίο μας έρωτα.. άλλωστε η μοίρα .. αποφασίζει πριν απο εμας..